← Terug

Zwerfafval een schaduw van consumptie

Premaster Toegepaste context · 2025-2026

Zwerfafval een schaduw van consumptie

Over

Mercedes Van den Eynde (1993, Deurne) premasterstudent met een achtergrond als brand & packagingdesigner, exploreert diverse traditionele technieken. Deze stellen de kunstenaar in staat om maatschappelijke structuren te onderzoeken, te visualiseren en in vraag te stellen. Haar symbolische werken zetten mensen aan tot introspectie.

Project

Mijn premasterproject bundelt een visueel onderzoek rond de afvalproblematiek in termen van massaconsumptie. Als packagingdesigner draag je indirect bij aan de oorsprong van dit probleem. Vanuit dit besef voelde ik de morele verplichting om mij te engageren als zwerfvuilvrijwilliger. Die ervaringen bieden een uniek perspectief op het onderwerp.

Ik verkende de problematiek vanuit diverse technieken zoals afdruk, zeefdruk, fotografie, infographics, illustratie en 3D installaties. Het resultaat bestaat uit een fotopublicatie aangevuld met sculpturen. Elk werk visualiseert diverse onzichtbare spanningsvelden.

De fotopublicatie stelt de individuele focus scherp op één voorwerp. Vervreemding herdefinieert de relatie tussen consument en object waardoor we voeling verliezen met de werkelijkheid. Deze isolatie staat tegelijkertijd symbool voor de versnipperde en oppervlakkige maatschappij. De 440 beelden concretiseren de omvang van het probleem terwijl het de vele gezichten van consumeren onthult.

Het werk “Trapped” visualiseert onze afhankelijkheid van consumptiepatronen. De installatie realiseert vervreemding door alledaagse objecten uit hun commerciële context te halen waardoor ze een nieuw narratief schrijven. Op het eerste gezicht lijken de blikken levensechte reproducties. Maar wie beter kijkt, merkt dat deze realiteit begint te kantelen. Objecten, rijk aan betekenis en betoverende details, gebruiken hun aantrekkingskracht om ons te lokken en te vangen, letterlijk en figuurlijk. De zwaarte van het probleem komt tot uiting in het gewicht van de gipsen blikken.

De eierdoos als contemplatief teken om de kern van het zwerfafvalprobleem te doorgronden. De toenemende klimaatcrisis dwingt ons gebruiksvoorwerpen in relatie te zien met hun impact op het milieu. Elk ei representeert een waardevolle grondstof. Schuilt de primaire schuldige in de producent of is die rol weggelegd voor de consument? Het ei symboliseert de verwevenheid van onze voedsel- en afvalketen van bij het prille begin.

Het project verkent de relatie tussen object en consument. Terwijl het mensen laat nadenken over de complexe verwevenheid tussen natuur, materialen en de impact van menselijk handelen in de postindustriële samenleving.