Zero Waste Beest
Lies Hoefkens
Lier
Over
Ik behaalde een bachelor modetechnologie en run daarnaast mijn eigen naaiatelier. Vanuit mijn voorliefde voor stoffen, patronen, leder en gebruikte materialen probeer ik ook mijn artistieke praktijk op te bouwen.
In mijn werk vertrek ik vaak vanuit materialen die al een verhaal met zich meedragen. Dat kunnen resten textiel zijn, stukken leder of objecten die hun oorspronkelijke functie verloren hebben. Ik gebruik de materialen binnen schilderkunst, assemblages en textiele sculpturen. Soms worden deze materialen letterlijk het canvas, maar soms worden ze ook als materiaal verwerkt tot iets nieuws.
Mijn technische achtergrond kan je nog steeds heel goed terugvinden in mijn werk, al probeer ik daar bewust spanning mee op te zoeken. Ik ben geïnteresseerd in momenten waarop de controle wegvalt en het werk een eigen richting uitgaat. Toevallige ontmoetingen, gesprekken of materialen die op mijn pad komen bepalen vaak mee de uitkomst van mijn projecten. Door deze manier van werken ontstaat er ruimte voor vormen en beelden die ik zelf op voorhand niet had kunnen bedenken.
Ook hergebruik is een belangrijk onderdeel van mijn praktijk. Vanuit mijn achtergrond in de textielsector, die tot één van de meest vervuilende sectoren behoort, ben ik me sterk bewust van het probleem rond textielafval. Ik werk graag met door de industrie ‘afgedankte’ materialen die ik een nieuw leven wil geven binnen de kunstwereld. Sporen van slijtage of eerdere functies mogen zichtbaar blijven en maken zo deel uit van het werk.
Project
Vanuit een frustratie tegenover de afvalberg van de textielsector werk ik met restmaterialen uit mijn eigen naaiatelier.
Voor dit project gebruikte ik een afgedankte lederen autozetel, die ik volledig uit elkaar haalde en herassembleerde tot een fictief dier.
Elk onderdeel kreeg een nieuwe plaats binnen het lichaam.
Zo onderzoekt het werk de cyclus van leder: van dier, naar luxeproduct, naar afval en nadien opnieuw tot leven gebracht tot fictief dier.