Unraveled
Selma Dooremalen
Antwerp
Over
Selma Dooremalen (2002) is een in Antwerpen gevestigde kunstenaar met een achtergrond in Mode en Juweelontwerp. In haar werk onderzoekt ze de relatie tussen het lichaam, persoonlijke ervaringen en materialen. Vanuit observatie, materiaalonderzoek en experiment verkent ze hoe herinneringen, identiteit en menselijke verbondenheid zich kunnen aftekenen in materialen. Deze inzichten vertaalt ze naar tactiele werken die zich bevinden tussen sieraad, sculptuur en installatie.
Naast haar artistieke praktijk is Selma actief binnen de ontwikkeling en productie van culturele projecten en evenementen. In samenwerking met andere makers bouwt ze mee aan platformen waar kunst, muziek en gemeenschap samenkomen.
Project
Mijn masterproef is ontstaan vanuit een fascinatie voor gaten en scheuren in textiel. Ik begon met het onderzoeken van textielgaten in kleding en maakte daar tekeningen, scans, foto’s en materiaalexperimenten rond. Tijdens dat onderzoek raakte ik gefascineerd door de vormen, rafels en losse draadjes die zichtbaar blijven in en rond een gat. Voor mij zijn die gaten niet zomaar beschadigingen, maar plaatsen waar iets verdwenen is terwijl er toch nog sporen aanwezig blijven. De draadjes die achterblijven voelen bijna als herinneringen aan iets dat ooit verbonden was.
Pas later begon ik die fascinatie te linken aan de levensfase waarin ik mij momenteel bevind: Emerging Adulthood. Dit is de periode tussen ongeveer 18 en 25 jaar waarin identiteit en persoonlijke relaties sterk veranderen. In die fase ontdek je dat de kwaliteit van relaties belangrijker wordt dan de hoeveelheid ervan. Daardoor neem je soms bewust afstand van bepaalde mensen of groepen, hoe moeilijk dat ook kan zijn.
De gaten in textiel werden voor mij een symbool voor die ervaringen. Ook wanneer mensen uit elkaar groeien, verdwijnen herinneringen en emoties niet zomaar. Iets kan veranderd of beschadigd zijn, maar draagt nog steeds sporen van wat het ooit was.
Vanuit die gedachte ging ik op zoek naar een archetype binnen kleding en kwam ik uit bij de hoodie. De hoodie staat symbool voor streetwear en de verschillende jeugdculturen waaruit deze stijl voortkomt, zoals skate-, surf- en hiphopcultuur. Daarnaast brengt het kledingstuk ook een gevoel van anonimiteit met zich mee. Jongvolwassenen praten vaak moeilijk over gevoelens van verlies, onzekerheid of emotionele pijn en verbergen die liever. De hoodie kan daardoor functioneren als een soort bescherming tegenover de buitenwereld.
Dat idee van verbergen zie ik ook terug in hoe mensen omgaan met gaten in kleding. Scheuren worden meestal hersteld, verstopt of weggegooid omdat ze gezien worden als iets negatiefs of onvolledig. Binnen mijn werk wil ik net het tegenovergestelde doen door deze gaten zichtbaar te maken en hun kwetsbaarheid centraal te plaatsen.
Daarom verwerk ik de gaten en draadstructuren uiteindelijk in een sculpturale hoodie waarbij de capuchon het gezicht bedekt met losse draden afkomstig uit textielgaten. Door deze normaal verborgen of beschadigde elementen uit te vergroten en centraal te plaatsen, wil ik de schoonheid tonen van iets dat verandert, beschadigd of onvolledig lijkt. Het zichtbaar maken van hoe ervaringen en verlies sporen achterlaten die deel worden van iemands identiteit.
