Materiality of pixels
Juan Colombo
Antwerp
Over
ik ben een visual designer en kunstenaar, ik hou van digitale artefacten en verdwalen in de sneltoetsen van blender. In 2020 richtte ik samen met anderen Borlottee op, een chaotisch kunstcollectief. Onder de dingen die we doen, ontwierpen we stoffen labels voor bomen en de nieuwe en bijgewerkte editie van briscola speelkaarten. Nu zijn we druk bezig met mixen vanaf het dak van een '98 sharan.
In 2025 schreef ik me in voor de master Visual Arts in Sint-Lucas Antwerpen, waar ik bezig ben geweest met het verkennen van verschillende manieren om te relateren met het niet-menselijke, in een reis tussen tuinieren en cyberspace.
Project
Materialiteit van pixels richt zich op de dialectische relatie tussen het digitale beeld en de hardware die het weergeeft. Het blootleggen van de innerlijke complexiteit van de monitor doorbreekt de heldere begrenzing van het object, het onthult het assemblage van onderling verbonden systemen die met elkaar interacteren.
Het monitor-object is een illusie die bijeengehouden wordt door een fragiel ecosysteem van materie, toeleveringsketens, productie, protocollen en standaarden. Het monitor-object komt dan samen door zowel de fysische en chemische eigenschappen van de materie waarmee het geconstrueerd is als door menselijke engineering en ontwerp, waarbij materie wordt gestuurd om de strikte protocollen te volgen die noodzakelijk zijn om een beeld weer te geven voor de menselijke blik.
Maar monitors en displays zijn niet neutraal, zij vormen ons evenzeer als wij hen vormen. Door de monitor te deconstrueren, door het te bevrijden uit zijn plastic omhulsel, wordt het technologisch-object uitgedaagd. De grenzen van de monitor vervagen, we kunnen niet langer naar een eindig object wijzen, maar alleen naar een verzameling onderling verbonden componenten, waarbij we ons afvragen waar de systemen beginnen of eindigen.