Project

Richards project brengt meerdere artistieke samenwerkingen bij elkaar. Hij onderzoekt hoe structuur naast spontaniteit werkt. Deelnemers wisselen elkaar af in het leiden en volgen in het creatieve proces. Het werk wordt gepresenteerd door middel van performances, film en installatie. CONNECT, MOVE, DANCE: toen we materiaal werden Het begon met een eenvoudig idee: Richard huurde een afstudeerwerk van een alumnus via een contract omdat het hem intrigeerde. Wat volgde was een onverwachte reis die de kracht van kunst aantoont om serendipiteuze verbindingen tot stand te brengen. Medekünstenaars werden deelnemers in Richards artistieke wereld, en hij in de hunne. Dat gebaar groeide uit tot een volledige herinterpretatie, getransformeerd in nieuwe fysieke en niet-fysieke structuren, video's, performances en experimenten. De samenwerkingen zelf werden het ruwe materiaal voor nieuwe kunst. Het project onderzoekt kunst als laboratorium voor het wisselen van posities waar je jezelf kunt stappen, verschillende rollen kunt uitproberen en ademruimte kunt vinden. In plaats van veilige ruimtes ontwikkelt het iets mogelijk krachtiger: "veilige zelven," individuen sterk genoeg om authentiek met anderen en de wereld om hen heen te verbinden, bewegen en dansen. Elke samenwerking wordt getoetst aan drie vragen: Kan iedereen erop aansluiten? Brengt het iets zinvols voor betrokkenen? Leest het nog als kunst? Deze benadering betwist artistiek eigendom terwijl het nieuwe beginningen zaait door transparantie en uitnodiging. Het werk ontvouwt zich als: een gefilmde performance zonder publiek, een wandelende jurybeoordeling, en micro-performances waar bezoekers medescheppen. Een installatie functioneert als een levende constellatie, met foto's, video's, objecten, teksten en kleding die de samenwerkingsreis documenteren. Kom getuigen hoe Richard en zijn onverwachte partners allemaal materiaal werden, en hoe samenwerking het medium zelf wordt.