Project

Het lichaam is een landschap in erosie gegraven, gemarkeerd, en langzaam ontdaan door tijd. Door sculpturale gebaren trace ik de residuen van extractie en maatschappelijke impact. waar materie uiteen valt en geheugen zich vastklamp aan wat is weggenomen. Mijn praktijk onderzoekt het verval van het lichaam in relatie tot processen van extractie en maatschappelijke impact, zowel letterlijk als symbolisch. Door middel van sculptuur en installatie werk ik met materialen die sporen dragen van tijd, druk en extractie—zoals steen, sediment, organisch afval en gevonden objecten. Deze materialen worden bewerkt, getransformeerd, en soms aan hun omgeving overgelaten, waardoor gelaagde structuren ontstaan die verwijzen naar natuurlijke erosie, afbraak en de herontdekking van vorm. Menselijke aanwezigheid is voelbaar in de afdrukken en sporen, maar nooit volledig zichtbaar. Mijn werk benadert het lichaam als een plaats waar fysieke en mentale landschappen elkaar ontmoeten, als iets dat is verplaatst of uitgeput. In deze kwetsbare tussenruimte toon ik hoe extractie niet alleen de aarde beïnvloedt, maar ook de menselijke zelf belast en transformeert.