Project

Tussen lijnen van individuele genealogie en kosmische schepping schuift dit werk heen en weer en reflecteert op de persoonlijke en bredere relaties die we met onze omgeving onderhouden. Gescheiden, niet zo gescheiden verhalen komen samen om geschiedenis, menselijkheid, ecologie te beschouwen; vissen, telefoons, moeders, ruimteschepen en de zee. In de film staat de figuur van een vis-mens als metafoor voor de genealogie van het universum maar ook die van mezelf. We volgen de reis van een keramische vis terwijl deze van hand naar hand reist, van plaats naar plaats, van het ene moment naar het andere. We ontmoeten grootmoeders, moeders en dochters, en ervaren een gedicht over het verleden, heden en toekomst van menselijke en meer-dan-menselijke bewoners van de planeet. De bank werd gemodelleerd naar die welke bij de rivier in Mainz staan, waar het voor het eerst werd tentoongesteld als onderdeel van de tentoonstelling Unextractable: Sammy Baloji invites, in de Kunsthalle Mainz. Het uitgangspunt van dit werk was een gedicht dat ik schreef tijdens een workshop in mijn Premaster met Sammy Baloji.