Project

Menselijke zelfvernietiging is een krachtig transformatief proces waarin, naast vernietiging, het potentieel voor vernieuwing en schepping ligt. Met FASCiATIO verken ik deze paradoxale aard door parallellen te trekken met de evolutionaire processen die waargenomen worden in de bloei van genetisch gemuteerde bloemen. FASCiATIO is een visuele verkenning van zelfvernietiging in menselijk gedrag, een weerspiegeling van mijn persoonlijke reis met zelfdestructief gedrag. Binnen deze reis percipieer ik een diepe dualiteit. Terwijl ik de potentieel dodelijke gevolgen ervan erken, herken ik ook het potentieel ervan als katalysator voor verandering, initiërend een transformatieve reis binnen jezelf. Zelfvernietiging zien als een zaad van wedergeboorte biedt een krachtig perspectief, dat acceptatie en groei ernaast vergemakkelijkt, terwijl het de inherente paradox ervan belicht. De naam "FASCiATIO" is geïnspireerd door een genetische anomalie waargenomen in bloeiende planten bekend als fasciation, waarin ongebreidelde celdeling resulteert in de vorming van vervormd bloemen. Dit fenomeen resonneert diep met het verhaal van mijn eigen reis, spiegelend onbegrensde groei en vervorming buiten controle. De resulterende bloemen, met hun griezelige schoonheid, dienen als visuele metafoor voor de paradoxale potentie binnen zelfdestructieve processen. In mijn poging persoonlijke narratief samen te vlechten met de symbolische resonantie van fasciation, nam ik een goddelike rol aan, manipulerend genetische mutaties vergelijkbaar met het hanteren van hemelse gereedschappen. Door deze mutaties in digitale organismen in te coderen, streb ik ernaar de essentie van mijn veranderde zelf opnieuw te creëren, natuurlijke grenzen transcenderend. Het ontwikkelen van algoritmen die deze processen emuleren en ze implementeren op objecten buiten hun gebruikelijke context stelt mij in staat de rol van hemelse schepper in te nemen.