Project

Mijn werk bevat een speelse twist, het begon met het proberen om onderwerpen heen te werken die de meeste mensen als taboe beschouwen. Om het meer 'verteerbaar' te maken, begon ik mijn eigen gevoel voor humor te creëren dat ik in mijn kunst verweven. Een korte documentatie en reflectie van mijn eigen gevoelens en hoe mijn herinneringen deze beïnvloeden. Om de vraag te stellen: Hoe voel je je? en wat? Ik documenteerde het verloop van mijn herinneringen, hoe ze mijn verleden, toekomst en heden beïnvloeden. Hoe het gevoelens kan beïnvloeden en hoe we ermee omgaan. Met mijn eigen brein als archief, teruggaand naar plaatsen en momenten om emoties van nu en toen op te roepen en ze te vergelijken. Een reis om een ander perspectief op de wereld, mezelf en mijn gevoelens te krijgen. Een reis naar het begrijpen van onze eigen gevoelens. Waterverf is een medium dat nooit echt onder controle kan worden gehouden. Het heeft zijn eigen manier, net zoals onze herinneringen, gevoelens en onze manier van naar de wereld kijken. Net als klei, kun je het manipuleren, maar soms spreekt het voor zichzelf. Zo vond ik een vorm om 'herinneringen' gestalte te geven. Vergelijkbaar met een stad van gebouwen, verbonden en verweven, in verschillende vormen en formaten. Er zijn kaarten (locatie) en klokken (tijd) die een weergave van mijn emoties zijn, allemaal overlappend en verbonden, eeuwigdurend.