Project

Visuele experimenten gemaakt binnen grenzen en beperkingen, waarvan sommige als print op textiel kunnen worden toegepast. De rode draad in dit materiaal- en objectonderzoek is het concept van beperkte ruimte en hoe dit een bron van inspiratie kan zijn, door naar de dagelijkse omgeving op een ander manier te kijken en alleen met een beperkte voorraad materialen te kunnen werken. Dit project bevat een materiaal- en objectonderzoek door experimentele beelden, dat begon onder de strikte beperkingen van de coronacrisis. De rode draad in dit onderzoek is het concept van beperkte leefruimte en hoe dit een bron van inspiratie kan zijn, precies door naar de alledaagse omgeving op een ander manier te kijken en alleen met een beperkte voorraad materialen en elementen te kunnen werken. Het belangrijkste idee was om verder te kijken dan wat ik op het eerste gezicht elke dag zie. Mijn werk kan worden gezien als een analyse van de leefomgeving en een andere voorstelling van waarneming. Tijdens dit project heb ik alleen met materialen en elementen uit mijn directe omgeving gewerkt. Ik heb alle experimentele beelden verkregen door dieper te kijken dan het oppervlak en de beperkte ruimte te bestuderen, vast te leggen en opnieuw te bewerken. Ik heb niet alleen rond de hele ruimte gewerkt, maar ben ook gaan focussen op kleinere elementen en details binnen deze ruimte, zoals objecten, schaduwen, texturen, materialen, patronen en doorzichtigheid. Ik heb deze verschillende waarnemingen op verschillende manieren behandeld door met diverse technieken en materialen te werken, zoals letterpress, fotografie, Chinese inkt, collage, grafische bewerking, 3D-ontwerpen en schilderen op verschillende manieren. Een ander belangrijk aspect in mijn werkproces is het onbekende en het onverwachte dat voortvloeit uit experimenteren. Op deze manier heb ik geleerd omgaan met onzekerheid en onvolkomenheid, en het heeft me toegestaan mijn sterke focus op vooraf bepaalde resultaten los te laten. Door deze resultaatgerichtheid los te laten ontstond een lichter sfeer waarin ik mezelf opnieuw kon uitvinden en dit gaf me een verfrissend perspectief om mijn werk te beoordelen. Het maakte me ook duidelijk dat ik mezelf altijd heb beperkt. Ik richtte me altijd op het ontwikkelen van mijn eigen handschrift en dacht na over wat ik wilde uitstralen, wat me uit het oog deed verliezen wat mijn echte passies waren. Door meer open te staan en niet voor de veilige optie te kiezen, binnen een veilige beperkte omgeving, heb ik mijn eigen grenzen verlegd. Dit onderzoek toont aan dat soms zeer voor de hand liggende technieken en materialen interessant kunnen zijn om visueel werk mee te maken. Ook het oog hebben voor het onverwachte en deze elementen vastleggen heeft veel aan dit project bijgedragen. In de vroege stadia van dit project vroeg ik me af of sommige beelden niet te voor de hand liggend of stereotiep waren. Uiteindelijk raakte ik deze gedachte kwijt, omdat een groot deel van dit project gaat over het zoeken naar een esthetica in het voor de hand liggende, het toeval en het onverwachte. Veel van de experimenten die ik op canvas of papier deed moeten niet worden beschouwd als het werk zelf in hun fysieke vorm, maar eerder als de digitale versie die als toepassing voor printontwerp zou kunnen dienen. De mogelijke toepassing van mijn werk als print op textiel beïnvloedde me niet tijdens het experimenteren, maar het verbreedde en verduidelijkte wel mijn visie op printontwerp en het proces ervan. Veel van de beelden in dit boek staan op zichzelf, maar sommige kunnen ook worden gezien als een mogelijke print die op textiel kan worden toegepast. Ik heb geleerd dat niet elke afbeelding als print kan dienen. Daarom heb ik voor mijn printboek alleen een selectie van beelden gekozen die, volgens mijn esthetica en mijn korte werkervaring op dit gebied, goed zouden functioneren als print op textiel, mogelijk binnen de modeïndustrie op kleding.