Project

Verkenning van socialistische aestheticisme en ontwerpenpraktijk door het fascinerende en nogal ondergewaardeerde onderwerp van een gelegenheidspolitieke poster in Joegoslavië tussen 1945 en 1980. Een politieke poster is een kunstvorm die het snelst en het meest actief reageert op de zeitgeist, waarbij mensen worden getriggerd door de rol van informateur en agitator. Het lot is voorwaardelijk, en het doel bestaat alleen in contact met het publiek. Het is kwetsbaar maar krachtig in wat het vertegenwoordigt—een boodschap en een esthetisch object dat tegelijk poogt opvallend en informatief te zijn. Als propaganda bezit het ook een buitengewone kracht om politieke ideeën aan de massa uit te leggen en sociale krachten te mobiliseren. In de Socialistische Federale Republiek Joegoslavië werd de politieke poster een primair communicatiemiddel, vooral voordat maar ook nadat televisie een massmedium werd. Het behield het geloof in de nationale bevrijdingsstrijd en de voortzetting van de revolutie, broederschap, eenheid en Tito's unieke persoonlijkheidscultus. Hoewel het een projectie toonde van een reeks waarden die door de staat waren vastgesteld en door het volk werden omarmd, kon het visuele uiterlijk niet in de zuivere vorm blijven bestaan die door de samenleving zelf werd overstegen. In overeenstemming met de communale geest en enthousiasme die bij de wederopbouw en volledige ideologische transformatie van de samenleving naar een nieuw systeem hoorde, evolueerden de visuele stijl en representatie van posters om het beeld van een "ander socialisme" weer te geven. Kunstenaars stapten af van het "socialistische realisme" en omarmden volledig het nieuw ontstane "socialistische aestheticisme." Juist deze transformatie wordt chronologisch gevolgd in "Socialist Aestheticism—Duality of a Poster in Tito's Yugoslavia." Door rond de 50 gelegenheidposters te tonen, biedt dit boek een visueel en contextueel overzicht van de stijlevolutie vanaf 1945 tot en met 1980.