Project

De praktijk van Guinness Frateur onderzoekt het proces achter het beeld. Door zich te concentreren op hoe het beeld wordt gemaakt in plaats van wat het uitbeeldt, wordt aandacht gevestigd op het beeld als object. Via dit proces kunnen media zoals fotografie los van hun genres worden gebruikt, waardoor een ruimte ontstaat waarin ze autonoom worden. De inhoud van het werk wordt het werk zelf, wat vragen stelt over voorstellingswijzen en het begrip van "het vastgelegde moment". De presentatie van deze werken onderzoekt deze "objectstatus" verder en maakt tegelijkertijd interactie en spel met de omringende ruimte mogelijk. De ondersteunende structuren eromheen, zoals lijsten of sokkels, zijn allemaal zelfgemaakt. Dit maakt controle over hun presentatiewijzen mogelijk. Door gebruik te maken van vertrouwde en gestandaardiseerde structuren, maar op onconventionele manieren, wordt hun status van iets tussen beeld en object versterkt. Bijvoorbeeld het horizontaal weergeven van ingelijste zilverglatineafdrukken op sokkels ter herinnering aan de donkerkamerbakken waarin ze werden ontwikkeld, of het gebruik van halfvast rood epoxy om een onvaste donkerkamerafdruk in te sluiten. Hoewel deze werken hun eigen proces "vastleggen", blijven ze instabiel. Dit stelt ze in staat om in de loop van de tijd te veranderen, wat vragen oproept over hun vluchtigheid en het idee van een beeld als document.